تبلیغات




رؤیای پرواز - بهار خانه من...
به یاد خواهم داشت... هرچند اگر کسی به یادم نباشد، به جای خواهد ماند، این لحظه... این احساس... اکنون من پر است از پرواز در تنهایی

بهار خانه من...


مانند شعر نیما ابریست خانه‌ام
من گریه می کنم، شده باران بهانه‌ام

باران هزار و سیصد و چندین غزل سرود
در لابه لای دفتر شعر و ترانه‌ام

در گیر و دار فصل شکوفه، کلاغ‌ها
فرصت نمی‌دهند بروید جوانه‌ام

شاید بهار آمده از راه من ولی
چون کوه برف نشسته به شانه‌ام

اما قسم به این همه رخوت، بهار را
می آورم دوباره به تقویم خانه‌ام

نسرین ،12 دی 92، ساعت:01:00 ، ستاره‌ نقره‌ای

http://pichak.net/themes/01/01/image/t.gif