تبلیغات




رؤیای پرواز - پیراهن تو؛ خانه من!
به یاد خواهم داشت... هرچند اگر کسی به یادم نباشد، به جای خواهد ماند، این لحظه... این احساس... اکنون من پر است از پرواز در تنهایی

پیراهن تو؛ خانه من!


پیراهن کهنه ات را دور نینداز!
من 
توی همان چهارخانه های ریز 
نفس کشیدم...
گریه کردم،
خندیدم...
من همان جا بزرگ شدم!!!
دور نینداز لعنتی جان...
پیراهنت 
خانه ی پدری من است!

نسترن علیخانی



نسرین ،7 شهریور 95، ساعت:09:54 ، ستاره‌ نقره‌ای

http://pichak.net/themes/01/01/image/t.gif